مسمار

هنوز از زخم مسمار خون جاریست

ورود ميرحسين موسوي به عرصه انتخابات با داستانهايي همراه بود كه برخي آنرا شوي تبليغاتي اصلاح طلبان جهت داغ كردن تنور انتخابات و سبقت گرفتن از رقيب و بازگرداندن ميرحسين به خاطرات پس از 20 سال سكوت و متوجه كردن تمام كشور به مردي بود كه كسي او را به ياد نمي آورد. اعلام حضور خاتمي، سپس اعلام حضور ميرحسين – كه ظاهراً بدون هماهنگي با اصلاح طلبان و شخص خاتمي بود، شروع بازي انتخابات با ميرحسين بود. اينكه ميرحسين با حمايت چه كسي و چه پشتوانه اي پاي در اين عرصه ي سخت گذاشت، خود جاي بحث دارد، لكن پس از اعلام حضور وي، خاتمي انصراف مي دهد و وي با حمايت گسترده ي اصلاح طلبان و شخص خاتمي مواجه مي شود. در ادامه به صورت موازي فعاليت هاي خاتمي و موسوي جهت پيروزي كانديداي واحد شروع مي شود. در اين اثنا در بين مردم، آنها كه متمايل به گفتمان اصلاحات بودند نيز به صورت گسترده اي در عرصه تبليغات وارد شدند و حتي ديده مي شد كساني كه اميدي به نظام نداشتند و در انتخابات پيشين شركت نكردند نيز در اين عرصه فعّال شدند. امّا اين براي پيروزي كفايت نمي كرد. لذا بايد رأي اصولگراياني كه از دولت نهم مأيوس بودند و آنها كه ممكن است با شنيدن مسائلي از دولت رويگردان شوند نيز به نفع موسوي به صندوق ريخته شود. جهت اين كار دو مسأله بايد مدّ نظر قرار گيرد: اوّل آنكه ضعف ها و نقص هاي دولت بازگو شود و چنان جوّي عليه دولت ايجاد شود كه كسانيكه اندك ترديدي نسبت به دولت دارند نيز از دولت فاصله ي كافي بگيرند. در مرحله بعد با نشان دادن موسوي به عنوان فردي وفادار به انقلاب و امام و ولايتي بودن وي، ذهن اصولگرايان را از خاطرات تلخ دوران اصلاحات و ارتباط نزديك وي با اصلاح طلبان دور سازند. بنابراين، تكيه بحث ها بر روي دوران جنگ و خدمات موسوي در اين دوران ، اصرار امام بر نخست وزيري وي، عكس هاي وي با امام و تعاريف امام از وي، دور كردن مخاطب از دوران اصلاحات و سازندگي ، سيادت و جلوه دادن رنگ سبز به عنوان نماد اهل بيت -عليهم السّلام- و امثالهم مي شود. كما اينكه در مستند اوّل ميرحسين، گويا سازندگان با اطمينان كامل از در كيسه داشتن رأي افراد دسته ي نخست، سعي در جذب آراي سايرين داشتند. به گونه اي كه مثلاً از خاتمي به عنوان بزرگترين حامي موسوي فقط صحنه اي كوتاه نمايش داده مي شود، يا به جاي استفاده از سرود معروف «يار دبستاني» از سرود محبوبي كه توسط سالار عقيلي اجرا شده استفاده مي شود. در اين بحبوحه، مخاطب دسته اوّل با توجه به ارادتي كه به مهندس پيدا نموده از توجه به اين قضايا باز مي ماند و فقط همّت خود صرف كمك به موسوي مي كند و عاشقانه از مستند وي تمجيد مي كند و براي مخاطب دسته ي دوم فقط امام و جنگ و انقلاب مي ماند، غافل از سوابق قبل از انقلاب، برخوردهاي امام در دو قصه قهر و استعفا، اصطكاك شديد با رئيس جمهور وقت، سياست هاي چپ اقتصادي سوال برانگيز، درگيري ها در مجمع تشخيص مصلحت پس از امام و همكاري تنگاتنگ با دولت هاي سازندگي و اصلاحات و ...
نگارنده بر اين عقيده است بايد در اين زمينه از الفاظ فاصله گرفت. به نظر مي رسد موسوي ابزار جرياني در انقلاب است كه در دوره جنگ، سياست هاي خود را به رئيس جمهور تحميل كرد، در دوران پس از جنگ و با مساعد شدن فضا، سياست هاي اقتصادي خود را در كشور پياده كرد و پس از تسلط به اقتصاد، وارد فتح سنگرهاي سياسي شد. امّا در روندي غير منتظره از رأس اريكه قدرت فاصله گرفت و دوباره تمام توان خود را مجتمع ساخته تا از وا ماندن بيش از پيش از قدرت، جلوگيري نمايد.

چند روز پیش مطلبی با عنوان نستله ايران در دام توطئه رقيبان رو در یکی از سایت های خبری معروف دیدم. گفتم بذار ببینیم واقعا قضیه از چه قراره. برای همین یه کم به خودم فشار آوردم و یه سرچ ....

ادامه مطلب رو بخونید!

ادامه مطلب

1- کدام پیروزی؟

2- مسئول اطلاع رسانی حماس در تهران: شایعه توهین حماس به امام حسین(ع) توطئه دشمنان اسلام است

3- حکایت حماس، امام حسین، یزید و ساده لوحی برخی از ما

4- فلسطینیها شافعی هستند، نه ناصبی

احتمالا تاكنون ايميل شركت در راي گيري پيرامون حمله اسرائيل به غزه و اينكه از  فلسطين حمايت مي كنيد يا اسرائيل به دستتان رسيده است. اين راي گيري در سطح جهان است و در لينك زير انجام مي شود.

http://www.israel-vs-palestine.com/gz/?home
اما جدا از راي گيري، آمار اين راي گيري كه در لينك زير قرار دارد نكات جالبي را بيان مي كند
http://www.israel-vs-palestine.com/gz/?stats


(تا اين لحظه كه من اين ايميل را مي نويسم يعني دوشنبه 30 دي ماه (19 ژانويه) ساعت 20:42)

1-  1ميليون و 105هزار نفر در اين راي گيري شركت كرده اند كه از اين تعداد 627 هزار نفر (معادل 56.8) به فلسطين و 478هزارنفر(معادل 43.2) به اسرائيل راي داده اند.
2- بيشترين مجموع آرا از امريكا و اسرائيل (مجموعا 401 هزار نفر) است و ايران با حدود  8500 نفر در مكان 23 ام است. (با احتساب مكان نامعلومي ها)
3- در بين 20 تاي اول فقط مردم امريكا و اسرائيل و كانادا و مكان نامعلوميها بيشتر از اسرائيل حمايت كرده اند.
4- از ميان 478هزار راي اسرائيل 350 هزار راي متعلق به مردم امريكا و اسرائيل است.
5- از 179 هزار اسرائيلي 7هزار نفر به فلسطين راي داده اند.
6- 8هزار ايراني به فلسطين و 544 تا به اسرائيل راي داده اند. (1به 15)
7- درصد آراي مردم كشورهايي چون عربستان، مصر و اردن (موضع حاكمان آنها را به ياد بياوريد)  به فلسطين از ايرانيان بيشتر است. (مجموعا 171هزار به فلسطين و 1157 به اسرائيل ( 1 به 148))
8-  مردم كشورهاي اردن، عربستان، امارات، قطر و كويت با جمعيت كمشان بيشتر از ايرانيان 70 ميليوني در اين راي گيري شركت كرده اند. (البته از آنجا که در زمان امتحانات دشمنان اسلام و مسلمین آتش بس می دهد می توانید بعد از امتحانات رای بدهید !!!)

عصر 11 محرّم، شب شهادت زین العابدین(ع) بود و می​خواست بره مراسم. بهش گفتم من ماشین دارم. تا یه جایی می​رسونمت. توی دانشکده بودیم و داشتیم با هم حرف می​زدیم که یکهو ساکت شد. صورتش برافروخته شد و سرش رو انداخت پایین. معمولاً وقتی صحنه​ای تو دانشگاه می​دید به روی خودش نمی​آورد. برگشتم ببینم چی شده... صحنه را دیدم! تو زمین ورزش روبروی دانشکده​ی مکانیک یه گروهی از دانشجوها داشتند فوتبال بازی می​کردند. تیم آقا مهندس​ها با تیم خانم مهندس​ها! تا دم ماشین دیگه چیزی نگفت. سوار که شدیم تا راه افتادم صداش بلند شد به خوندن:

هر کی گرفتاری داره ذکر ابالفضل میگیره

نداره هیچ راه چاره ذکر ابالفضل میگیره

چشم​هاش نمناک شده بود. گفت: صلّ الله علیک یا بقیة الله! پس کی وقتش میشه؟

تا حالا این مَرد رو این طور ندیده بودم. اصلاً فکر نمی​کردم تو عمرش چشمش تر شده باشه.

شروع کرد به خوندن دعای عهد. گفت هر وقت دلم میگیره و از همه می​بُرم فقط این آرومم میکنه.

حالم گرفته بود. می​خواستم به زمین و زمان فحش و بد و بیراه بگم.

اف بر من....

با توجّه به فعّالیت های دانشگاهی، کمی سرم شلوغ است برای آپ کردن، لکن برای خالی نبودن عریضه آپ کردن تابلوی اعلانات نمازخانه ی دانشکده را به عهده گرفتیم و برای اینکه فعالیت ها در فضای مجازی ادامه داشته باشد بلاگی راه افتاده که برخی از مطالبی که نصب میشوند در آنجا نیز بارگذاری میشود.

اين ملت همان ملتى است كه اين انقلاب عظيم را به پيروزى رسانده، اين نظام مستحكم و باعظمت را شالوده‏ريزى كرده و سى سال با قدرت، او را حفظ كرده. اين آنچنان ملتى است، اين آنچنان ايمانى است، اين آنچنان عزم راسخى است.

اين دستاوردها كه مفت به دست نمى‏آيد. تا ملتى فداكار نباشد، تا ملتى بااراده و مصمم نباشد، كه اين چيزها به دست نمى‏آيد. ما بيائيم به خاطر دشمنى با زيد و عمرو و اين دولت و آن دولت و مسئولين اجرائى يا مسئولين كذا و كذا، اصل نظام را زير سؤال ببريم؛ سياه‏نمائى كنيم! كارى كه متأسفانه بعضى از نخبگان سياسى ميكنند.

فضاى تبليغاتى كشور، فضاى مطبوعاتى كشور، فضاى تبليغات سياسى كشور به هيچ وجه فضاى خرسندكننده‏اى نيست. ما بايستى از اسلام براى عمل خودمان، براى رفتارهاى خودمان، براى موضع گيرى‏هاى خودمان درس بگيريم و بدانيم بقاى نظام اسلامى، بركات الهى، تفضلات و رحمت الهى تا وقتى است كه ما پايبند و مقيد باشيم. خدا كه با ما قوم و خويشى ندارد. بارها من عرض كرده‏ام بنى‏اسرائيل همان كسانى هستند كه خداى متعال در قرآن مكرر ميفرمايد: «اذكروا نعمتى الّتى انعمت عليكم و انّى فضّلتكم على العالمين». خدا بنى‏اسرائيل را بر عالمين تفضيل داد؛ اما همين بنى‏اسرائيل به خاطر اينكه لوس شدند، قدر نعمت خدا را ندانستند و كفران كردند، «كونوا قردة خاسئين»، «ضربت عليهم الذّلّة و المسكنة»؛ تبديل شدند به اين.

وقتى رحمت الهى براى ما پيش خواهد آمد كه مواظب و مراقب خودمان باشيم؛ مراقب حرف زدنمان، مراقب اقدام كردنمان، مراقب تبليغاتمان. اين فضاى بى بند و بارى در حرف زدن، در اظهارات عليه دولت، عليه كى‏ به خاطر اغراض، اين ها چيزهائى نيست كه خداى متعال از اينها به‏آسانى بگذرد. آن وقت كسانى خطا ميكنند، خداى متعال «و اتّقوا فتنة لا تصيبنّ الّذين ظلموا منكم خاصّة»؛ بله اينجورى است. بعضى از ظلم ها، بعضى از كارها هست كه نتيجه و اثر آن دامن همه، نه فقط دامن آن ظالم را ميگيرد؛ بر اثر رفتار يك عده‏اى كه در گفتار خودشان، در عمل خودشان، در قضاوت خودشان ظلم ميكنند. بايد مراقب اين چيزها بود.

از فرمایشات مقام معظم رهبری آبان 87

اينى كه گفته شود ما با مردم اسرائيل هم مثل مردم ديگر دنيا دوستيم! اين حرف درستى نيست؛ حرف غيرمنطقى‏اى است. مگر مردم اسرائيل كى‏هايند؟ همان كسانى هستند كه غصب خانه، غصب سرزمين، غصب مزرعه، غصب تجارت به وسيله‏ى همين‏ها دارد انجام ميگيرد. سياهىِ لشگرِ عناصر صهيونيسم، همين‏هايند. نميشود ملت مسلمان نسبت به افرادى كه اينجور عامل دست دشمنان اساسى دنياى اسلام هستند، بى‏تفاوت باشد. نه، ما با يهودى‏ها هيچ مشكلى نداريم، با مسيحى‏ها هيچ مشكلى نداريم، با اصحاب اديان در دنيا هيچ مشكلى نداريم؛ اما با غاصبان سرزمين فلسطين چرا؛ مشكل داريم. غاصب هم فقط رژيم صهيونيستى نيست. اين موضع نظام است، اين موضع انقلاب است، موضع مردم است.

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

وبگردی های روزانه ی من
آرشیو پیوندهای روزانه

خرداد 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
آرشيو

تاریخ اسلام
جهان اسلام و فلسطین
مناسبت ها
ایران و انقلاب اسلامی
دل نوشت ها

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظّم رهبری
 کتب مرحوم علامه عسکری (عربی)
 جسد زنده
 دوره پنجم
 همان حکایت همیشگی
 شاه میخ
 چای خانه
 امت واحده
 محاق
 آزُغ
 طعم عسل
 آب پرتقال
 نسیم ها
 بی سایه بان
 dreamsVU
 وبگردی های من
 فردايي ديگر